2 juni 2013 | economienieuwsvicepremier

België scoorde in blessuretijd: de cijfers

“Tijdens de jaren 2010 en 2011 was er in België geen volwaardige federale regering. In 2012 leverde België wel de nodige structurele inspanningen. Je zou kunnen zeggen dat België in blessuretijd ging en scoorde.” Dat waren de woorden van Olli Rehn, Europees Commissaris voor Economische en Monetaire Zaken afgelopen woensdag tijdens de persconferentie over het Europees Semester. Hij bevestigde hiermee de analyse dat ons land pas structureel orde op zaken kon stellen toen eind 2011 een volwaardige regering het roer overnam na meer dan anderhalf jaar lopende zaken.

De conclusie van Olli Rehn staat in schril contrast met de lofzang op lopende zaken die Bart De Wever en Steven Vandeput dit weekend in de krant De Tijd hielden (01/06/2013). “We waren beter af met lopende zaken,” klonkt het, een stelling die spijtig genoeg gebaseerd is op onjuiste en misleidende cijfers.

Hervormingsdynamiek
Je hoeft geen grondwetspecialist te zijn om te weten dat enkel  een volwaardige regering de budgettaire en sociaaleconomische uitdagingen met de nodige slagkracht kan aanpakken. Het was wachten tot een nieuwe federale regering aantrad vooraleer een echte hervormingsdynamiek op gang kwam: de pensioenhervorming werd op de rails gezet, de asielcrisis opgelost en de hervorming van justitie na jaren van praten in de praktijk gebracht.

Het was niet de regering van lopende zaken maar de huidige federale regering die de meest verregaande arbeidsmarkthervorming van de laatste decennia doorvoerde met onder meer het afbouwen van de werkloosheidsuitkeringen in de tijd, het beperken van het tijdskrediet en het verstrengen van de wachtuitkeringen. Ook al kon dat werk door anderhalf jaar politieke crisis pas starten in de blessuretijd.

Minder uitgaven
Ook de structurele begrotingscijfers gaan in tegen de verheerlijking van lopende zaken: in veel moeilijkere economische omstandigheden levert de huidige federale regering een structurele begrotingsinspanning die bijna vier keer hoger ligt dan tijdens lopende zaken. Bovendien slaagt de federale regering erin om haar primaire uitgaven te laten dalen in tegenstelling tot de stijgende primaire uitgaven van de deelstaten.

Lees de uitgebreide nota ‘België scoorde in blessuretijd: de cijfers’ (PDF)