20 mei 2019 | pensioenen

Boodschap van Alexander over het pensioendebat

Ik ben dit weekend door heel veel mensen aangesproken over de pensioenen.

Men heeft de mensen nodeloos ongerust gemaakt. Niemand gaat de leeftijd van 67 verhogen. Die 67 geldt trouwens enkel voor wie lang studeert en pas na zijn 25ste begint te werken.

Wie bijvoorbeeld begint op 18, kan nog altijd op 61 met vervroegd pensioen. En dat is normaal.

Wat mij stoort is dat men het pensioendebat volledig verkeert voert. Het pensioendebat moet redelijk blijven. Het moet veel meer een loopbaandebat zijn. Hoe organiseren we jobs? Hoe maken we werken haalbaar?

Dáárover moet het gaan. Niét enkel over die laatste jaren. Maar over alle jaren dat je werkt.

Men verwijst heel vaak naar Zweden. Waar ze langer werken dan bij ons. Maar zeker zo interessant, is dat Zweden gelukkiger zijn in hun job – hoe langer ze die doen. Omdat ze nét voldoening halen uit hun werk. Uit wát ze doen.

Dat is ook bij ons de inzet. Dáár moeten we het veel meer over hebben. En dan begint alles, bij investeren in mensen. In opleiding. Daarom heb ik het voorstel op tafel gelegd om iedereen recht te geven op twee jaar opleiding.

Zo ondersteun je mensen om van een zware naar een veel minder zware job te gaan. We moeten ook kijken naar andere manieren van werken. Aan het einde van de loopbaan, wat minder uren, deeltijds werken, niet meer in ploeg.

En, er is ook een opdracht voor En, er is ook een opdracht voor de werkgevers. Het kan echt om mensen op basis van hun leeftijd af te schrijven. Dat is niet alleen respectloos. Het is ook gewoon niet verstandig om al die ervaring zomaar weg te gooien, zeker niet in een tijd waar vacatures moeilijk ingevuld geraken.

Dat is voor mij het échte pensioendebat. De loopbanen haalbaar maken. Van jong, en van iets minder jong. Want alleen zo heeft iedereen de goesting om er mee zijn schouders onder te zetten